شناسه خبر : 91022
تاریخ ارسال : ۲۵ شهریور ۱۳۹۶ - ۲:۰۴ ق٫ظ

اصلاح‌طلبی روی لبه نفرت و عشق

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

همه می‌دانیم کمتر از پنج سال پیش در چه شرایطی بودیم. آن زمان کمترین امید به گشایش‌های حداقلی وجود داشت. اما به ناگاه ورق برگشت و سیاست کمی لبخند زد و به ناگاه بارقه‌ای از امید، به دل‌ها جهید. البته آن هنگام کسی انتظاری فوق طاقت نداشت. همه می‌دانستیم که این نهال نحیف سیاست، تاب مطالبات عنیف را ندارد. به همین سبب شعار‌های فانتزی داده نشد و تنها، از بازگشت عقلانیت به عرصه رسمی و «به قاعده» شدن امور سخن به میان آمد. ذیل این شعارهای حداقلی و با یک اجماع حداکثری، اصلاح‌طلبان به صحنه آمدند و شد آنچه شد.
این روزها اما اصلاح‌طلبان دچار نقدهای بی‌امان شده‌اند. هرچند نقد، هم لازم است و هم گاها وارد؛ اما فضای حاکم بر بسیاری از این نقدها در این روزها کمی تامل برانگیز است. نقدهایی که گاه در آن حس می‌شود نقاد فراموش کرده در چه «وضعیتی» هستیم و سقف تاثیر اصلاح‌طلبان در قدرت چگونه است! بدیهی است که نقد ضامن سلامت و سعادت در یک جریان است اما گاهی نقد «بی‌قاعده»گی به نقدها وارد است. گاهی پای مترهای فانتزی به میان می‌آید که با واقعیت موجود، سخت در تعارض است.
گاهی گام‌های کوتاه عقل‌گرایی را با معیارهای بلند احساس‌گرایی می‌سنجند. در بسیاری از نقدها خرد کندروی موجود را به دادگاه ذوقیات می‌برند و عقلانیت تلخ امروز را به مسلخ زیبایی‌شناسی می‌برند.
بوی رمانتیسم از فضای موجود می‌آید و این سخت نگران‌کننده است. «سیاست» به عنوان رشید‌ترین و بهترین فرزند عقلانیت اجتماعی، امروز روی زیبایی ندارد. همیشه عقلانیت، زیبا نیست؛ گاه تلخ و ترش رو می‌شود. اما عقلانیت، دست کم در امور اجتماعی همیشه لازم است. اگر امروز، فشارهای بی‌امان هنوز بر جامعه وجود دارد و اگر هنوز بخش زیادی از مطالبات معیشتی و سیاسی بر دستان‌مان غمباده کرده و اگر هنوز پای‌مان می‌لنگد و لنگان‌لنگان راه می‌رویم، نباید اما از سیاست ناامید شد. به حکم خرد، ما راهی جز سیاست نداریم. پشت درب سیاست، یک جانشین بیشتر منتظر ما نیست؛ و آن رمانتیسم است. اگر درب را بر رمانتیسم گشودیم در واقع راه را برای ورود سیاستمداران نافرهیخته و پوپولیست هموار کرده‌ایم. رمانتیسم از کوفتن خرد آغاز می‌شود اما به آن ختم نمی‌شود. می‌توان به اشخاص و سیاست‌های آنان نقد داشت اما «سیاست» را نباید تخریب کرد.
در قاب رمانتیسم همیشه تصاویر عاشقانه نیست. نفرت، سایه به سایه رمانتیسم جلو می‌آید و در نخستین بزنگاه ناامیدی رخ می‌نماید. نقد، تنها در الگوی سیاست و پارادایم خردورزی، فضیلت است. در فضای رمانتیسم همین نقد، از حد فضیلت می‌افتد و آسیب‌زا می‌شود. نام آن در واقع دیگر نقد نیست بلکه نفرت است.
جامعه گاه درنتیجه محدودیت‌ها به رمانتیسم روی می‌آورد و «نفرت» میوه رمانتیسم است. شرایط کنونی شباهت زیادی با دوران هایدگر دارد. دورانی که به رمانتیسم آلمانی شهره است. این دوران در آلمان ناگهان به هیتلر منتهی شد. بنابراین اصلاح‌طلبان متوجه باشند ازعشق به نفرت نسبت به همدیگر نرسند.

اعتدال شمال :انتشار یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا