شناسه خبر : 112488
تاریخ ارسال : ۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۵:۰۷ ب٫ظ
سید حجت مهدوی سعیدی

در چند و چون تحریم ضیافت افطاری رییس جمهور!

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

سید حجت مهدوی سعیدی:

واقعا نمی توان بر صدق این گزاره تردیدی رواداشت که ،هنرمندان نیز چون دیگران یعنی،به مانند سایر اصناف و مشاغل درصورت تشخیص درست و بهنگام قادرند تا نسبت به هر مرجع و نهادی، حق ایراد و انتقاد داشته باشند و آراء و نظرات انتقادی و پیشنهادی خود به آنان را در مجرای قانون و انصاف، ابراز و اظهار نمایند حال مشمول نقد و انتقاد،بدنه دولت باشد و یا هرجایگاه رسمی و حاکمیتی دیگرکشور! شکی نیست که نقد مفتاح برکاتی است اما و هزار اما،نقدها را بود آیا که عیاری گیرند!؟
قهر نمودن و احساسی -و شاید سیاسی-برخورد نمودن پاره ای از هنرمندان بعضاً نه چندان کاریزما در ضیافت صمیمانه رییس جمهور به بهانه غیر واقعی مثل، خالی تر شدن سفره مردم و یا تشبث به پیگیری برخی از مطالبات صنفی،راستی و بواقع چه دستاورد نیکو و رهاورد هنرمندانه و خروجی موجه ای دراین مقطع از تاریخ این مملکت می تواند، برای خود آن حضرات و بیش از آن، برای مردم ما داشته باشد!؟
هر کس میتواند بدون آنکه قصد دهن کجی و یا توهین و فرافکنی داشته باشد و یا نداشته باشد، شتابان نسبت به هر دعوت و دعوتنامه ای واکنش نشان دهد و در صورت خواست و اراده در آن ضیافت،حاضر یا غایب باشد، اما درهر تصمیم و اقدامی بایسته است قبل از آنکه آنرا در بوق و کرنا بدمد، اولا،به وجدان خود و ثانیا ،به پیکره عظیم افکار عمومی پاسخگو باشد و بنحو روشن و مستند، دوراز هیاهوهای پوپولیستیی و یا رجز خوانی های توییتری و اینستاگرامی توضیح دهد که، چرا و با چه مقاصد و با کسب چه فواید و ثمرات محکمه پسندی چنین مباحث و مواضعی را اتخاذ و اختیار نموده است!؟
و اینکه چرا بین ده ها گزینه ممکن ،تنها چنین گزینه ای ترجیح یافته است!؟
هنرمندی که از حضور درضیافت رییس جمهور-آن هم در ماه مبارک رمضان- اجتناب می کند و مفتخرانه این تحریم و تعطیل را به حساب رفتار مشفقانه اش می نهد! و هکذا شادمانانه به آن انعکاس شبکه ای می بخشد و حتی از واژه نامناسب عزا بر رأی، نغمه ساز می نماید، باید منطقا به این پرسش بدیهی اما ضروری پاسخی روشن دهد که آیا مگر قرار بود در آن ضیافت افطاری خدای ناخواسته احیانا، فسق و فجوری صورت گیرد! و یا لایحه و قانونی علیه قاطبه هنرمندان عزیز و یا اشاعه فقر تدوین و تصویب گردد!؟
و آیا چنین حرکت و تحرکات بوداری، مناسب ترین شیوه مختار، برای مواجهه شدن با مشکلات عدیده کشور است!؟
از هرکس که انتظار باشد از جماعت هنرمند این انتظار نیست که از خود رفتاری سطحی و عوام پسندانه بروز دهد!
شخص هنرمند باید بداند -که البته جماعت تحریم کننده ضیافت، این مطلب بدیهی را شاید ندانند!- مسؤولیت تولیت و تولید اقتصاد کشور ،تماما در دست دولت نبوده و نیست و دولت دراین ارتباط تنها نیمی از اقتصادیات را بر عهده دارد و بس!
اساساً، نقد ورزی معیار در کنش های مدنی ایجابات خاص خود را دارد. هنرمندان و روشنفکران ما هر یک در جا و جایگاه متناسب خود همواره باید به بهانه های مختلف چون جلسات و ضیافت ها، در دیالوگ و گفتگو زاینده و داد و ستد کنشمندانه بادولتی برآمده از آراء مردم آن در وضعیتی به مراتب شکننده، باشند تا که آهسته آهسته به مدد «خرد جمعی» و «همت عمومی» مشکلات جامعه بهتر و بیشتر از حال حل شود، نه اینکه با چنین قهر بازی ها و چنین تحریمات احساسی وغیر مسؤولانه بر مجموعه تحریم ها و فشارها علیه دولت اضافه گردد اعمال فشارهای که متأسفانه اکنون ناجوانمردانه از یکسو از جانب صدا وسیما و معاندان وطنی و از سوی دیگر، از ناحیه امریکای ددمنش دم به دم علیه دولت مستقر، چگالی و جمعیت پیدا میکند!؟ ای کاش قدری درک وضعیت می شد و در شرایطی که بیش از پیش جامعه به «تدبیر و همدلی » و هکذا به «خرد اعتدالی » حاجت دارد، چمین ندای نامه بامهربانه ای نواخته نمی گردید !
چرا باید چنین خامگی های از سوی الیت جامعه،انجام گیرد و چرا عاقل کند کاری که باز آرد پریشانی !
ناگفته پیداست که اگر ایرادی هم در جایی باشد هرگز با هر نیت و رفتار ناسنجیده ای، نمی توان به هر نتایج دلخواه رسید! با عدم حضور نمادین در ضیافت رییس جمهور و چنین موج افزایی و خدای ناخواسته با چنین کردار نسبتا خصمانه ،بواقع هنرمند ما به ایفای چه رسالت زیبنده و تحصیل چه آورده شکوهمندی خواهد رسید!؟.
هر کس در همه عمر کوتاه خود این توفیق را نمییابد که در کسوت هنرمند جامعه در آید،از چنین هنرمندان مهیج و احساسگرایی توقع می رود امید آفرین و وصال بخش جامعه باشند و با خرد و هنر ورزی های خود، پیوسته یکی پس از دیگری، صخره ها و سدهای ستبر یأس و موج سطحی اندیش را از سر راه مردم بردارند و به تعبیر یونانیان به پالایش روان جامعه کمک کنند، نه اینکه ارمغان آور حرمان، برای جامعه ای رنج کشیده چون جامعه ایران باشند، و گاه با چنین انصراف های ناپسند توجیه ناشده، خشم و نفرت را در این مرز پرگهر، پمپاژ نمایند! به بیان حافظ:
عشق می ورزم و امید که این فن شریف
چون هنرهای دیگر موجب حر مان نشود !

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا