شناسه خبر : 113969
تاریخ ارسال : ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ - ۲:۲۰ ق٫ظ
سرویس سیاسی «خطِ اعتدال»

روحانی، روحانی ست!

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

سرویس سیاسی «خطِ اعتدال»

۲۴ خرداد؛ و نگاهی بر آثار و نتایج انتخاب دولت اعتدال

دکتر حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۴ خرداد۱۳۹۲، رسماً با نام «دولت تدبیر و امید»، و با شعار «اعتدال‌گرایی»، به عنوان هفتمین رئیس جمهوری اسلامی ایران برگزیده شد.
وی در حالی سکان قوه مجریه را به دست گرفت که پیش از وی طیف های شاخص سیاسی کشور از جمله اصلاح طلبان و اصولگرایان هر یک دو دوره از ریاست اجرایی کشور را برعهده داشتند. آنچه امروز در تحلیل و ارزیابی انتخاب روحانی اهمیت دارد این است که او را باید در چارچوب معیارها، افکار و رویکردهای سیاسی و اجرایی خود او سنجید، نه دیگران! لذا باید گفت روحانی روحانی است! نه یک اصلاح طلب تمام عیار، نه یک اصولگرای تندرو یا محافظه کار و نه یک کارگزار تکنوکرات! او با رویکردی کاملاً متفاوت و مبتنی بر اصلی دینی و عقلانی «اعتدال» در جایگاه ریاست قوه مجریه قرار گرفت که پیش از این چندان برای مردم شناخته شده نبود.
آنچه در مقطع انتخاب روحانی همه به آن باور داشتند این بود که وضعیت سیاست ایران نیازمند اصلاح و تغییر است و بسیاری از کارشناسان و آگاهان سیاسی چنان شرایطی را آبستن حوادث نابهنگام یا ناگوار می دانستند.
در آن شرایط جناح های مشهور سیاسی خود را وارث گذشته ای سپری شده می دیدند که از تغییر اکنون درمانده بود. گویا همه نیروهای سیاسی از ایجاد هرگونه تغییر محسوس در جامعه عقیم شده و وارث نوعی انفعال سیاسی شده بودند!
تغییرات گسترده دوره هاشمی در سیاست و اقتصاد و فرهنگ، در نهایت منجر به رخداد دوم خرداد شد. اگر سید محمد خاتمی دولت را از سیاستمدار خبره ای چون مرحوم هاشمی رفسنجانی تحویل گرفت و با اولویت توسعه سیاسی فرهنگی، توانست بخشهایی از رویکردهای اصلاح طلبانه را در ابعاد سیاسی و فرهنگی محقق سازد؛ اما عملکرد آنان در سایر بخشهای اجرایی کشور چندان منتهی به کامیابی اصلاح طلبان نشد. چنانکه باید بپذیریم در پایان دوران احمدی نژاد، اصلاح طلبان قادر به بازگشت به عرصه اجرایی کشور و بازآفرینی دوران شکوفایی خود نبودند. این مشکلی بود که احمدی نژادی ها هم به نوعی دیگر با آن دست به گریبان شدند. با این تفاوت که احمدی نژادی ها ذهنیت و قدرت تحلیل وضعیت ناشی از عملکرد خود را نداشتند و نیز قدرت خلق پروژه سیاسی جدیدی چون سالهای ۸۴ و ۸۸ را نیز نداشتند؛ اما اصلاح طلبان نیز علی رغم داشتن قدرت تحلیلگری و آسیب شناسی عملکرد خود، فاقد توان لازم برای ایجاد بازسازی شرایط گذشته و چالشی اثرگذار با اصولگرایان و ایجاد وضعیت جدید و متفاوت بودند.
از این جهت توصیف و تحلیل عملکردها و رویدادهای پس از انتخاب حسن روحانی، تا حدود زیادی تفاوت آن با دولت های پیشین و شرایط سیاسی آنها را نشان می دهد. پس از انتخاب روحانی رویدادهایی جامعه را تحت تأثیر زیاد قرار دادند. از افشای اختلاس های میلیاردی گرفته تا برخورد با متخلفان بزرگ و دستگیری امثال سعید مرتضوی و یا شفاف شدن و انتشار برخی مسایل اقتصادی و آمارهای مالی کشور برای مردم! این تکانه های مهم امیدهایی را برای جامعه ایجاد کرد. هر چند برخوردهای قضایی با مجرمان و مفسدان اقتصادی و پیگیری مطالبات مردم با کش و قوس هایی همراه بود، اما مردم با چشمان خیره و ناباور شاهد آن بودند که آن کسانی که طلبکارانه همه را به پرسش می کشیدند، اینک باید خود پاسخگو باشند!
روحانی وارث دولتی بود که با مدیریت اصولگرایان و رویکرد افراطی و قانون گریزی و بی برنامگی هایشان، بحران های عدیده سیاسی و اقتصادی را برای کشور آفریده بودند که تبعات آن تاکنون نیز دامنگیر کشور است! از آن جمله می توان به افزایش پی در پی تحریمها علیه ایران، ریخت و پاش ویرانگر درآمد ارزی هنگفت و بی سابقه کشور و افزایش تورم اقتصادی و رکود بی سابقه نرخ رشد اقتصادی کشور که ناشی از سوء مدیریت دولتی پوپولیستی بود، اشاره کرد.

روحانی با اتخاذ روش اعتدالی و تدبیرگرایانه به درستی دریافت که مهمترین راه برون رفت کشور از مشکلات و بن بست های سیاسی و اقتصادی، ساماندهی و عادی سازی روابط ایران با جهان و از جمله سازمان ها و نهادهای قانونی جهان و بازگشت به معاهدات بین المللی است. گفتگوهای نافرجام در دو دولت نهم و دهم، در دولت روحانی رویه و رویکرد دیگری را در پیش گرفت و باب تعامل و گفتگوی مبتنی بر احقاق عزّت و مطالبات ملت ایران و احترام به قوانین و مقررات جهانی را گشود. از این جهت حسن روحانی اولین رئیس جمهور ایران است که بعد از انقلاب، از طریق مکالمه تلفنی با رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، ارتباط برقرار نمود. همچنین او اولین رئیس جمهور ایران است که بعد از انقلاب اسلامی با نخست وزیر انگلیس، دیوید کامرون، به عنوان عالی‌ترین مقام اجرایی انگلستان دیدار کرده‌است.

دولت روحانی اعلام کرد که سودای جنگ در سر ندارد. نطفه این دولت با دیپلماسی بسته شده و با این دیپلماسی خواهد بالید. اعتبار جهانی دولت روحانی آشکارا در پیوند مردم با دیپلماسی بوده و شاید هیچ دولتی به اندازه دولت روحانی در برقراری این پیوند موفق نبوده است. به میدان آوردن مردم در سیاست خارجی دستاورد مهم دولت روحانی است، که نباید از دست برود. اما در سیاست داخلی که بیش از سیاست خارجی مورد توجه مردم قرار دارد و مسائل معیشتی روزمره آنان را تحت تأثیر قرار می دهد، روحانی همواره به این نکته توجه دارد که اهتمام به مسایل داخلی و اقتصادی نباید دولتش را از راهبردها و سیاست های بنیادی و ریشه ای غافل کند. رای بالای مردم در دو دوره پی درپی به روحانی نشان داد که مردم در کنار رفع مشکلات معیشتی خود، دولتی می خواهند که برای آنان در سطح جهانی عزت و منزلتی درخور فراهم کند.
دولت روحانی هنوز توان آن را دارد که مردم را درگیر مسائل منطقه ای و جهان کند و آنان را در حل و فصل مسایل داخلی کشور امیدوار نگاه دارد؛ زیرا مردم شرایط خاص و پیچیده منطقه ای و جهانی و نیز مشکلاتی که از گذشته بر زمین مانده را می فهمند.
روحانی وامدار مردمی است که به گفتمان اعتدال و تدبیر و امید اعتماد کردند. هر چند بسیاری از طیف های سیاسی در انتخاب روحانی از او حمایت کردند، اما این هیچگاه به آن معنا نیست که روحانی باید همواره وامدار حمایت ها و تابع محض افکار و مطالبات آنان باشد. اگر اصلاح طلبان ناگزیر از حامیان روحانی بودند، به آن دلیل بود که خود توان و شرایط کنار زدن رقیب را نداشتند! دولت روحانی سبب شد که اصلاح طلبان در چهار سال اول دولت روحانی همچنان امیدوار در فضای سیاسی کشور به بقای خود ادامه دادند؛ اما هویت روحانی منوط به حمایتِ اصلاح طلبان نبوده است. از این جهت روحانی نه لیدر هیچیک از جناح های سیاسی شاخص است و نه تابع محض مواضع و سلایق آنان! روحانی هویت خود را از یک عزم و خواست ملی و فراگیر کسب کرد و به عبارت دیگر هویت او برآمده از انتخاب اوست. اصلاح طلبان و نیروهای میانه رو در ادای دین به روحانی باید به مثابه تنها نیروهای باقیمانده از ظرفیت تحزّب و جریان سازی سیاسی در کشور، پشت سر روحانی بایستند، تا از این طریق وضعیت خود را بار دیگر در سیاست، خاصه در قدرت تثبیت کنند.
استراتژی سیاست خارجی دولت روحانی و ایجاد و تدوام تشکلی واحد از اعتدالیون و اصلاح طلبان در برابر مخالفان مذاکرات هسته ای در تقابل با ایجاد هژمونی از سوی دلواپسان برای برهم زدن تعهدات و برنامه ها و فراری دادن سرمایه های خارجی، درنهایت می تواند به جایگاه و اقتدار و کارآیی دولت روحانی بیفزاید. آنچه دلواپسان را دلواپس تر می کند اراده مردم است، مردمی که در آینده تعیین می کنند چه دولتی روی کار باشد و چه دولتی نباشد. اگر امروز دلواپسان تلاش می کنند دولت روحانی را صرفا به سمت مسائل اقتصادی سوق بدهند، از سر دلسوزی برای مردم نیست. بر این اساس نقش اصلاح طلبانی که در بدنه دولت و مجلس هستند به مراتب مهم تر و کلیدی تر است؛ زیرا نقش آفرینی آنان در فرآیند سیاستگزاری ها، قانونگذاری ها و اجرای قوانین و نظارت قاطعانه بر فرآیند اجرای برنامه های راهبردی دولت، دسیسه ها و شیطنت های بدخواهان داخلی و خارجی را نقش بر آب خواهد کرد.
اکنون که پس از گذراندن سختی های بسیار، همچنان روزهای دشواری پیش روی دولت اعتدال است، قرار گرفتن مردم و اصلاح طلبان و نیروهای میانه رو و همه دلسوزان کشور در کنار دولت و حمایت همه جانبه از دولت روحانی، کشور خواهد توانست از گردنه های صعب و پرخطر به سلامت و با موفقیت عبور کند و این البته در گرو وفاق و همدلی دولت، مردم و گروهها و جناح های همسوی با مشی اعتدالی دولت تدبیر و امید است.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا