شناسه خبر : 177307
تاریخ ارسال : ۱۱ اسفند ۱۳۹۹ - ۷:۴۸ ق٫ظ

اپوزیسیون نمایی داخلی ها در کمین دستاوردهای کشور / پاسخی به گزارش «دومینوی پول پاشی در دوره نوبخت»

اپوزیسیون نمایی داخلی ها در کمین دستاوردهای کشور
اگر یک رسانه فارسی زبان خارجی یا اپوزیسیون می خواست تصویری سیاه از عملکرد دولت ترسیم کند، احتمالا همین هایی را می نوشت که خبرگزاری فارس در به اصطلاح گزارش «دومینوی پول پاشی در دوره نوبخت» نوشت و منتشر کرد. آن هم علیه دو اقدام مثبت دولت که هم یک وظیفه قانونی، هم مورد تایید نظام و هم مطالبه میلیون ها ایرانی است: همسان سازی حقوق کارمندان و بازنشستگان و طرح تحول سلامت.
خبرگزاری فارس طرح تحول سلامت و همسان سازی حقوق کارمندان و بازنشستگان را «برنامه های پرهزینه» و ادعا کرد که «منفعت خاصی برای مردم نداشت.» این گزارش، طرح تحول سلامت را «طرحی به نام مردم و به کام پزشکان» توصیف کرد و مدعی شد که «عملا نوبخت با راه انداختن دومینوی پول پاشی در بخش سلامت، عملا کسری بودجه را افزایش داد، دولت چاپ پول کرد تا بتواند حقوق و مزایای کارمندان دولت در بخش سلامت را پرداخت کند.»
در این گزارش، تصویری تمام سیاه از عملکرد دولت ترسیم شده است، دولتی که هیچ کار مثبتی انجام نمی دهد و صرفا دارد وضعیت مردم و کشور را بدتر می کند، و اینکه هرچه در این دولت اتفاق می افتد، زیر سر یک نفر است: محمدباقر نوبخت!
چنین خیالپردازی های توطئه انگارانه ای، شبیه داستان دایی جان ناپلئون است. به این معنی که یک نفر را به عنوان متهم مطرح می کند و بدون آنکه استدلال مبتنی بر واقعیت ارائه کند، ادعا می کند که «چه نشسته اید که همه توطئه ها زیر سر یک نفر است!»
به نظر می رسد تهیه کنندگان این گزارش در خبرگزاری فارس یک واقعیت مهم را فراموش کرده اند و آن واقعیت اینکه این جا جمهوری اسلامی است، نظامی بر پایه قانون که وظایف و مسئولیت هر بخش و هر قوه، مشخص و دقیق است. مجلس قوانین را می نویسد، شورای نگهبان تایید می کند، دولت آیین نامه آن را می نویسد و در نهایت براساس تصویب آیین نامه در دولت، بخش های مختلف، از جمله سازمان برنامه که در این دولت محمدباقر نوبخت سکان دار آن است، آن قوانین را اجرا می کنند.
این فرایند دقیقا همان چیزی است که درباره همسان سازی حقوق کارمندان و بازنشستگان رخ داد. همسان سازی حقوق در برنامه ششم توسعه به دولت تکلیف شده بود، آن هم به این دلیل که براثر تورم سالانه یا موارد دیگر، فاصله حقوق میان کارمندان و بازنشستگان زیاد شده بود و دریافتی بازنشستگان کفاف زندگی آنان را نمی داد. اما دولت روحانی (نه صرفا محمدباقر نوبخت) با اجرای ماده ۳۰ قانون برنامه ششم توسعه، دریافتی بازنشستگان را به ۹۰ درصد کارمندان افزایش داد.
جالب اینجا است که اتفاقا همین خبرگزاری که حالا منتقد این اقدام شده است، به همراه دیگر رسانه های منتقد دولت، سال ها به طور مداوم از مسئولان دولتی سوال می کردند که این قانون چه زمانی اجرا می شود؟ حقوق بازنشستگان کی افزایش می یابد؟ اما حالا که در میانه تحریم و کرونا، دولت با هزار زحمت و البته با فداکاری و تلاش نوبخت به عنوان مسئول تنظیم این امر توانست این قانون را اجرا کند، باز هم دولت و نوبخت را به پولپاشی متهم می کنند.
هرچند، اینکه این اقدام، خوب یا بد است را باید از میلیون ها بازنشسته ای پرسید که حالا ۹۰ درصد کارمندان شاغل حقوق می گیرند و حقوق یک و نیم میلیون تومان در ماه آنان حالا به سه میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسیده است.
وقتی در اوج تحریم و فشارحداکثری به ایران از سوی امریکا، دولت به داد بازنشستگان می رسد و توان خرید آنان را احیا می کند، باید اینگونه به دولت پاسخ داد؟ و آیا رسانه داخلی باید جای خالی رسانه اپوزیسیون را پر کند؟ تاسف بار اینکه در مساله همسان سازی حقوق ها، حتی رسانه های خارج از کشور نیز جز نیکی و خوبی، نتوانستند ایراد دیگری به آن بگیرند، مگر اینکه رسانه هایی از داخل به آنان گرا بدهند.
دلخوری خبرگزاری فارس از طرح همسان سازی حقوق درحالی است که حتی مجلس یازدهم به انتقاد از دولت شهره است نیز تمام قد از آن حمایت کرده است. از جمله، حمیدرضا پوربابایی، رئیس کمیسیون برنامه و بودجه که نوشت «از طرح همسان سازی بازنشستگان حمایت کامل خواهیم کرد، همانطور که در طول سال های گذشته حمایت کردیم.»
احتمالا گناه محمدباقر نوبخت این است که در آشفته بازار تحریم های کمرشکن، و در اوج بحران های اقتصادی، توانسته است با مدیریتی کم نظیر، منابع لازم برای این طرح را تامین کند، طرحی که سال ها به عنوان یک مطالبه بازنشستگان مطرح بود و هر بار زمینه ساز تجمع آنان را فراهم می کرد. شاید خبرگزاری فارس از این دلخور است که با اجرای طرح همسان سازی، بازنشستگان به سطحی از رضایت رسیده اند و دیگر علیه دولت تجمع اعتراضی برگزار نمی کنند!
این خبرگزاری در اقدامی عجیب تر، طرح تحول سلامت را هم به پای نوبخت نوشت، گویی نوبخت به تنهایی مسئول همه امور پنهان و آشکار دولت است. البته چنین تصویری از دولت، مخصوص دولت های نهم و دهم است که در آن یک نفر تصمیم گیرنده بود و دیگران مجری. درحالی که در دولت های یازدهم و دوازدهم، مسئولیت جمعی هیات وزیران احیا شد و هر عضو دولت، نقش مخصوص خود را بازی می کند. نقش نوبخت در سازمان برنامه نیز برنامه ریزی و مدیریت منابع و مصارف است.
این خبرگزاری و دیگر منتقدان دولت به جای اینکه تلاش ها و کوشش های نوبخت و تیم او در سازمان برنامه را ستایش و تجلیل کنند که مانع فروپاشی اقتصاد کشور در شرایط فشارحداکثری شدند یا به مطالبات پزشکان و پرستاران پاسخ دادند، آنان را به اجرای ناکارآمد طرح تحول سلامت متهم می کنند.
حال آنکه طرح تحول سلامت، یکی از مهم ترین دستاوردهای دولت است که به اذعان نویسنده همین گزارش، باعث کاهش چشمگیر هزینه های درمان و بیمارداری مردم شد. اگر در این میان، به زعم نویسنده این گزارش «مجموع حقوق کارمندان بخش سلامت بالغ بر ۱۹۰ درصد افزایش داشته است» باید به دولت دست مریزاد گفت که این گونه توانسته خدمات گسترده بخش سلامت را جبران کند، نه اینکه به روی دولت تیغ کشید، آن هم به اسم نقد!
به هر رو، به نظر می رسد ریشه مشکلات نه در این طرح ها، بلکه از اپوزیسیون نمایی نیروهایی است که باید نقش منتقد یا رقیب دلسوز کشور را بازی کنند، نه اینکه با هدف سیاه نمایی نسبت به رقیب، دستاوردهایی را که دستاورد نظام است و صرفا عملکرد دولت هم نیست، نادیده بگیرند. به دلیل هم کژرفتاری ها است که در سالهای اخیر هزینه ها و اقدامات دولت ها در ایران آنطور که باید و شاید دیده نمی شود و مورد ارج قرار نمی گیرد. زیرا عده ای به هوای رقابت و تکیه زدن بر صندلی ریاست، به روی آفتاب هم خاک می پاشند، غافل از اینکه گردها و ذره های خاک در نهایت چشم خودی را کور می کند. مثل همین گزارش که چشم نویسنده و گزارش خوبی ها و نقاط مثبت اقدامات دولت و نوبخت را ندید.


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا