شناسه خبر : 164183
تاریخ ارسال : ۳ خرداد ۱۳۹۹ - ۵:۰۵ ق٫ظ

تاملی در ماه رمضان

«برخی با عذر عقلی روزه نمی گیرند و بدترین عذر، عذر نادانی است به این معناکه لذت روزه را نمی دانند و چه بسا ما نیز در معذور بودن آن‌ها مقصریم چون برای دین و روزه‌داری به خوبی تبلیغ نکردیم».

 

روزه‌داری در ماه مبارک رمضان مانند کشتی است. نخست باید بدانیم در کجای این کشتی نشسته‌ایم و چه می‌کنیم و دوم این‌ که هوای دیگران را هم داشته باشیم. روزه علاوه بر این که به کنترل نفس خودمان کمک می‌کند باید سبب شود که سخن ما در دیگران هم اثر کند و بتوانیم آن‌ها را از طغیان باز داریم. در حال حاضر جامعه ما اینگونه نیست و اگر کسی به ما بگوید چرا اینگونه رانندگی می کنید، می گوئیم به شما ارتباطی ندارد. و اگر بگوئیم این چه وضع حکومت است، می گویند به شما چه ربطی دارد؟ و این اثر روزه نیست.

روزه دو اثر بزرگ دارد، یکی اینکه تمرین کنترل است و کنترل سرخود را تقویت می کند چون وقتی سرعت انسان بالا می رود، خطرش هم بیشتر می شود. کسی که ادعای ایمان و بزرگی کرد، خطر او بیشتر است. خطر یک عرق خور یا زن بدکاره از خطر یک آدم مومن و مدعی خیلی کمتر است لذا روزه آمده است که اخلاص ما را ببرد چون روزه یک عبادت ساکت است و خدا از عبادت های ساکت بیشتر خوشش می آید.

من از کار امام جمعه ای که به کارگران کمک کرد اما متاسفانه استعفا داد، خوشم آمد. چه کار خوبی کرد که به این کارگران که کار پیدا نکردند در این شرایط کرونا، کمک کرد. حال اگر بوی ریا ندهد و دوربین هم نگیرد، خیلی بهتر است. من به یکی از مسئولین گفتم که زمانی از مردم سوئیس نظرسنجی کردند که ۱۰۰۰ یورو یارانه به آنها پرداخت کنند اما نپذیرفتند ولی گاهی برای ۴۵ هزارتومان دعوا می شود اما این به معنای آن نیست که مردم سوئیس از مردم ما نجیب ترند بلکه اگر آنها هم در فقر و فلاکت قرار بگیرند، برای یک یورو آدم می کشند.

مردم ما در همین قصّه کرونا نشان دادند که نجیب تر از اروپایی ها و آمریکایی ها هستند، چه غارت هایی که در فروشگاه های بزرگ این کشورها نشد اما خیالمان هم این نباشد که تافته جدابافته هستیم لذا باید مراقب باشیم در مسیری که قرار گرفتیم، اشتباه نکنیم. چاق شدن را با ورم کردن اشتباه نگیریم. امیدوارم به گونه ای عمل کنیم که به آن هدف اصلی روزه که کنترل ترمز ها و همدردی با گرسنگان است، برسیم. صله رحم این نیست که خانه یکدیگر برویم و شام و افطار هم به او تحمیل کنیم بلکه مواسات کنیم و اگر مشکل مالی دارد، مشکل او را حل کنیم.

برخی با عذر عقلی روزه نمی گیرند و بدترین عذر، عذر نادانی است به این معناکه لذت روزه را نمی دانند و چه بسا ما نیز در معذور بودن آن‌ها مقصریم چون برای دین و روزه‌داری به خوبی تبلیغ نکردیم.

تربیت از مسیر محبت است و محبت از یک زیبایی و حُسن تولید می شود. یکی از عوامل تربیت این است که عشق از یک زیبایی سر می زند پس باید بکوشیم روزه زیبا بگیریم و نماز زیبا بخوانیم، صدقه زیبا بدهیم، گذشت زیبا کنیم و اینگونه دین را به زیبایی معرفی کنیم.شفقتا


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا