شناسه خبر : 130584
تاریخ ارسال : ۱۴ بهمن ۱۳۹۷ - ۸:۴۳ ق٫ظ
محمد ابراهیم مداحی

تدابیر توسعه در ایران پس از انقلاب

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

از ۵۰ سال پیش در کشور برنامه‌های اقتصادی داشتیم ۴ برنامه قبل از انقلاب، بعد از انقلاب هم ۶ برنامه در کشور اجرا شد. در برنامه اول بعد از انقلاب، مبانی نظری آن، عدالت قراردادی بود. به‌دلیل شرایط جنگ تصدی گری دولت در اوج خودش بود دولت باید اقتصاد را کنترل می‌کرد، شرایط کشور شرایط خاصی بود، توزیع کالا کوپنی بود و سهمیه‌بندی کالا انجام می‌شد. از برنامه دوم کم کم این فضا ایجاد شد که آیا عدالت قراردادی که مبنای برنامه دوم است کارآمد است یا نه؟ در برنامه سوم عدالت اجتماعی و کاهش تصدی‌گری دولت مطرح شد.
برنامه چهارم که برای همسو شدن با برنامه چشم‌انداز ۲۰ ساله، با تأخیر یکی دو ساله شروع شد اولین گام در برنامه چشم‌انداز
۲۰ ساله بود. در برنامه چهارم باید حداقل رشد اقتصادی به ۸.۵ درصد می‌رسید و بهره وری به بالای ۳ درصد، ۲۵ درصد کاهش وابستگی به نفت و کاهش تصدی‌گری دولت با شیبی تند باید اتفاق می‌افتاد.
در برنامه پنجم متأسفانه می‌توانیم بگوییم با توجه به ارزیابی که از برنامه‌های پیش بود، نه آن رشد اقتصادی محقق شد، نه کاهش وابستگی به نفت، اما در حوزه‌های علم و فناوری، بخشی از کشاورزی و در عرصه‌های فرهنگی توفیقات ما بیشتر بود.
در برنامه ششم درگیر با چالش‌هایی بودیم که به‌خاطر تحریم در اقتصاد ایجاد شده بود و شرایطی به وجود آمده بود که باید به فکر مقاوم‌سازی اقتصاد می‌بودیم تا به فکر رشد و توسعه اقتصادی صرف، باید اقتصادی را بر مبنای اقتصاد مقاومتی پی‌ریزی می‌کردیم که بتواند در مقابل این چالش‌ها و تکانه‌های اقتصادی مقاوم باشد. برای تحقق اقتصاد مقاومتی تلاش‌هایی صورت گرفته و دولت تلاش کرده فضایی ایجاد کند تا به این اهداف برسد اما تا در ساختار اقتصادی ما تجدید نظر نشود بیشتر نگاه شعاری به اهداف داریم تا نگاه عملی.
امروز در حوزه سلول‌های بنیادی، هسته ای، علم و فناوری، مسائل پژوهشی، تولید علم، امنیتی، سیاسی دفاعی می‌توانم بگویم نمره قابل قبولی داریم ما در حوزه‌های سیاسی و امنیتی، توانسته‌ایم به موفقیت برسیم. در حوزه ایمنی نیز حرف برای گفتن داریم اما متأسفانه در حوزه فرهنگ و اقتصاد روند قبل از انقلاب را همچنان دنبال می‌کنیم. آیا امروزه می‌توانیم بگوییم که در حوزه اقتصاد جزو ۱۰ کشور برتر دنیا هستیم؟ یا اینکه در حوزه فرهنگ به اندازه دو حوزه دیگر حرفی برای گفتن داریم؟ در حوزه اقتصاد، نظام بوروکراسی و کشاورزی خیلی باید تلاش کنیم.
نمی‌توانیم خودمان را راضی کنیم و بگوییم به هدف‌هایی که مد نظر بوده رسیده‌ایم. برای رسیدن به چشم‌انداز اقتصادی باید نرخ تورم و بیکاری کاهش یابد و این یک آرزو نیست بلکه قابل تحقق است، باید طبق برنامه پیش رفت اما برای توسعه یافتگی همه باید یک جهت داشته باشند تا همگرایی داشته باشیم، بنابراین باید تمام منابع کشور را در زمینه‌های مختلف فرهنگی، اقتصادی، سیاسی فعال کنیم. آنچه برنامه‌ریزی می‌شود در مقام اجرا می‌تواند متفاوت باشد، مدیریت نامناسب، عدم تخصیص منابع، تهدیدهای پیش‌بینی نشده، حوادث پیش‌بینی نشده، هرکدام از این موارد می‌تواند عاملی باشد برای انحراف از مسیر اصلی که بخشی از این عوامل در اختیار ما نیست، اینکه با هدف فاصله داریم یا خیر می‌تواند مهم باشد.یکی از اهداف انقلاب عدالت اجتماعی بود. یکی از راهکارهای عدالت اجتماعی این است که تصدی گری دولت کم شود، نهادهای مدنی عهده دار عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی باشند و بعد از دولت‌سازی وارد مرحله جامعه‌سازی شویم. در مرحله جامعه‌سازی کالبدهایی مانند نظام‌های اجتماعی و نظام‌های مدنی، نظام‌های مهندسی، مطبوعات، و… شکل گرفت اما این‌ها خیلی کمتر از آن است که ما اسم آن را جامعه‌سازی بگذاریم، دلیل آن هم این است که دولت‌ها چندان اعتقادی به بخش غیردولتی ندارند شاید هم اعتماد ندارند.
بسیاری از جرایم یا تخلفات اقتصادی در بخش دولتی اقتصاد رخ می‌دهد نه در بخش غیردولتی اما با این تفاسیر بخش دولتی به غیر دولتی اعتماد ندارد و دولت در کاهش تصدی گری کند عمل می‌کند.دولت اگر هم بخواهد سیاست‌های اصل ۴۴ را اجرا کند بیشتر بنگاه‌های خصولتی را جایگزین بنگاه های دولتی کرده و واگذاری به بخش غیر دولتی واقعی انجام نگرفت. رها‌سازی را جایگزین خصوصی‌سازی کردیم شاید یکی از دلایل محقق نشدن عدالت اجتماعی
همین است.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا