شناسه خبر : 177498
تاریخ ارسال : ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ - ۸:۵۰ ب٫ظ

درباره توصیه عجیب علی مطهری به روحانی /رطب خورده منع رطب چون کند؟

درباره توصیه عجیب علی مطهری به روحانی /رطب خورده منع رطب چون کند؟

گروه سیاسی؛ صاحبنظران سیاست را «ستیز و سازش» تعریف می کنند؛ یعنی هرجا که لازم است باید رقابت کرد و هر زمان که ضروری است، باید با رقیب سازش کرد تا به توافق رسید. علی مطهری اما نشان داد که یا هنوز سیاست را به درستی نشناخته است یا معنی «سازش در عرصه سیاست» را به درستی درک نکرده است.

او در یک مصاحبه اعلام کرد که پس از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ از حسن روحانی، رئیس جمهور منتخب خواسته است که محمدباقر قالیباف را به عنوان معاون اول خود انتخاب کند. البته این بخش از مصاحبه علی مطهری، مقدمه ای داشت که خود این مقدمه درست بود، اما نتیجه ای که او از این مقدمه گرفت، نادرست بود.
علی مطهری گفت: در دولت ها «باید از همه افراد متدین، با تقوا و کارآمد از همه گروه ها استفاده کرد. رئیس جمهوری معمولا آشنایان و نزدیگان خود را می آورد و از نیروهای شایسته در سایر گروه ها غفلت می کند. در انتخابات سال ۱۳۹۶ وقتی روحانی ۲۴ و رئیسی ۱۶ میلیون رای دارند، آن ۱۶ میلیون رای دهنده هم حقی در کابینه دارند، معتقدم باید چنداصولگرا در کابینه قرار می دادند. به همین دلیل به روحانی پیغام دادم که از قالیباف در کابینه استفاده کنید تا نشان دهید که می خواهید با هم کشور را اداره کنید.»
مطهری درست می گوید که باید از همه افراد متدین و کارآمد، فارغ از جناح بندی های سیاسی استفاده کرد. حتی این گفته او هم درست است که در کشور ما معمولا روسای جمهور منتخب، از آشنایان و نزدیکان خود در کابینه و سمت های کلیدی استفاده می کنند. این امر در کابینه های دوم شدت بیشتری به خود می گیرد. اما پیشنهاد اینکه رقیب نامزد برگزیده، آن هم رقیبی که برای تخریب شخص رئیس جمهوری منتخب و کارنامه دولت او از هیچ اقدامی فروگذار نکرده، به عنوان معاون اول دولت استفاده شود، اساسا مغایر فلسفه انتخابات و رقابت های انتخاباتی است.

اتفاقا، برخلاف منش سیاسی آقای مطهری، انتخابات، یعنی انتخاب میان دو یا چند شیوه مدیریتی و مشی سیاسی. به عبارت دیگر، مردم ایران در سال های ۹۲ و ۹۶، در فضایی کاملا رقابتی، آرام و کاملا آزادانه، میان دو یا چند گرایش دست به انتخاب زده اند. قانون دموکراسی ها هم این است که برنده، کسی است که ۵۰ درصد به اضافه یک رای را کسب کرده باشد. آیا پس از چنین رقابت سنگینی، به مردم می توان گفت که می خواهیم نامزد شکست خورده را که شما به او رای ندادید، دیدگاه سیاسی و مشی مدیریتی و شیوه اداره کشور او را انتخاب نکرده اید و به او «نه» گفته اید، به عنوان معاون اول! در کابینه خود منصوب کنم؟
آیا در این صورت فلسفه انتخابات، صندوق رای و گزینش زیر سوال نخواهد رفت؟ انتخابات، یعنی انتخاب میان دو یا چند شیوه سیاسی و مدیریتی. در این صورت چطور ممکن است که کشور را به صورت هیات امنایی اداره کرد که هم، این باشد و هم، آن؟

در نخستین مناظره انتخاباتی جو بایدن و دونالد ترامپ، بایدن از او انتقاد کرد که چرا وقتی تا پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ زمان کمی باقی مانده، او قاضی «امی برت» را به عنوان قاضی دیوان عالی معرفی کرده است؟ و چرا صبر نکرده است تا نتیجه انتخابات پیش رو مشخص شود؟ ترامپ پاسخ داد: (نقل به مضمون) که این قاعده دموکراسی است و وقتی ما در انتخابات برنده شدیم، یعنی تا آخرین ساعت حضور در کاخ سفید، ما و تیم ما تعیین کننده است.
عین همین عبارت را حسن روحانی رئیس جمهوری هم در واکنش به فضاسازی های برخی جریان ها در مجلس بیان و تاکید کرد که او تا آخرین روز، رئیس جمهوری و برگزیده ۲۴میلیون رای دهنده ایرانی است.

از این رو به نظر می رسد علی مطهری بهتر بود که در همان مقدمه صحبت های خود توقف می کرد و این نتیجه گیری شاذ را مطرح نمی کرد. زیرا مقدمه او درست بود که «در دولت ها باید از همه افراد متدین، با تقوا و کارآمد از همه گروه ها استفاده کرد» یا اینکه «رئیس جمهوری معمولا آشنایان و نزدیگان خود را می آورد و از نیروهای شایسته در سایر گروه ها غفلت می کند» اما این به این معنی نیست که اصلی ترین و تندترین رقیب انتخاباتی به عنوان نفر دوم کابینه معرفی شود!

مضافا اینکه قاعده مردمسالاری به این صورت است که منتخب یک انتخابات، رئیس جمهوری همه ملت محسوب می شود و منافع همگان را تعقیب خواهد کرد، اما مطابق مشی و شیوه ای که در انتخابات بیشترین رای را کسب کرده است.


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا