شناسه خبر : 179952
تاریخ ارسال : ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۱۱:۰۶ ق٫ظ

شرحی بر دعای ابوحمزه ثمالی /قسمت بیست و چهارم

مروری بر دعای ابوحمزه ثمالی /۹

شرحی بر دعای ابوحمزه ثمالی /قسمت بیست و چهارم

سید حجت مهدوی: دیروز در بارهِ مَضار و معایبِ پنهان و آشکارِ عادت سخن می گفتیم و اینکه عادت چگونه با لشکر جرّآر خود با سرسختی و بیرحمی ، لطف و زیبایی زندگی و خاّصه عبادت را از آدمی می گیرد و در نهایت آن را در حدِّ یک عمل منفعل و منتشر فرو می کاهد !
گزاف نیست اگر گفته شود ، ما عادت زده و عادت زاده ایم !
تمثیلاً ، عادت‌ و عادت وارّگی موتور محرّکه ما در مناسبات و معادلاتِ سهل و صَعب حیات بشری ست ،
ما غالباً قوًتِ استخلاص از چنبره عادات مزمن نداریم ، خیلِ ما از عادتیم و با عادتیم و در عادتیم لاجرم !
در این راستا ، ” داستایوفسکی” در جایی گفته است :
” نیمه دوم زندگی ما دنباله عاداتی است که در نیمه اول حاصل کرده ایم ! ”
مکانیزم شرطی کردن اشیاء که شدید و حدید ، گریبان ما را هم فرا می گیرد و گویا بنحو فجیع گرفته است ، اصولاً از نوع اپیدمی های عادی و آنی و معمول نیست ، بلکه به لحاظ منفیّت ، تبعات و تشعشعات گزنده و شکننده بسیار دارد !
گاه با خود می اندیشم که چگونه می توان عادتاً در هیاهوی جمعیت با دیگران و در معیّت آنان به دعا نشست و به آن دلخوش بود و طمع ورزانه اجابت خواست ؟!
آنکه فارغ از غبارِ عادات روزمّره حقیقت و غایتّ نخستین و راستین ماه مبارک رمضان را عمقاً و حکماً، بداند ،نیک در می یابد که تکالیف و تعینّات برآمده از آن را فقط برای رفع تکلیف انجام نمی دهد و بواقع روزه نمی گیرد که فقط روزه گرفته باشد و خلاص !
بلکه آدمی با دقت هر چه تمامتر ، فلسفه عملی و علت غایی رمضان را تعقیب و مآلاً به خود تفهیم و تقریر می کند که باری ، باری ، لحظه به لحظه همین فرجه ها و فرصت های رحمانی ست ، که هدایا و عطایای الهی بشمار می آید
اساساً ما با حدس و ابطال خود در نمی یابیم که واقعاً صائمین واقعی – که عبادت را نه از روی عادت بلکه به توفیقِ عنایت و تعقل انجام می دهند – به لحاظِ کمّی و کیفی ، از چه عداد و احصایی برخوردارند ؟!
به لحاظ آمار و ارقام چنین آحادی در عالم و آدم هر قدر هم که بوده باشند تحقیقاً انسان های رشید و بلیغ و تحول یافته و به کمال رسیده ای هستند که باید حمیم و صمیم به آنان ارج و اجر نهاد .
سقوط آدمی با عاداتِ مَنهی و صعود او با افکارِ منجی شکل می گیرد ، باید بیاندیشیم وقتی از عادت زدگی متشرّعین در عبادت سخن می گوییم مرادمان طیفی از عناصر ذهنی و روحی به لحاظ روانشناختی ست که مولّفه های اصلی تشکیل عادت محسوب می شوند که آگاه و ناخودآگاه بر ضمیر ما تسلط و چیرگی دارند ،
لذا به غایت دشوار است که عبادت را خالص و خلّص برای تحصیل رضایت الهی ، بجا آوریم ،
به تعبیر حکیم نظامی :

* هر چه خلاف آمد عادت بود
قافله سالار سعادت بود .
https://t.me/poish_andishe


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا