شناسه خبر : 163068
تاریخ ارسال : ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۰:۳۲ ب٫ظ

شرح دعای ابوحمزه ثمالی/ سید حجت مهدوی سعیدی؛ * نهمین روز از ماه مبارک رمضان

شرح دعای ابوحمزه ثمالی/

سید حجت مهدوی سعیدی؛

* نهمین روز از ماه مبارک رمضان

 

ماهِ رمضان‌ آغازگاهِ تفکر و تحول است و راستی برای تفکر و تحول چه منطق و محملی بهتر و موثرتر از دعاهای مربوط و معطوف به ایام مبارک رمضان؟
رفیق از نام های جمیل و زیبای خداست رفق در لغت به معنای مدارا ست، مدارا یعنی همراهی و نهایت نرمش و انعطاف در روابط انسانی !
اصولا دوست خوب و مهربان کسی ست که اهل تعطف و گشایش در مناسبات و معادلات انسانی باشد یعنی سخت نگیرد و به هر چیز گیر ندهد و به غایت اهلِ اغماض و گذشت باشد و از هر چیزی پیراهن عثمان ندوزد ! رفق و مدارا با دیگران ریشه در انسان شناسی دارد آنکه انسان را نیک‌ بشناسد و با ساخنار احساسات ومکانیزم هیجانات او آشنا باشد می داند که او محلِّ سهو و نسیان‌ است لذا در برابر پاره ای از کژی ها و کاستی های او‌ بی تابی و غریو نمی کند !
رفق صفتی ست که کمتر آدمی به آن‌ متصف می شود چرا که برای در آمدن به عالم رفق و رفاقت باید دلی بزرگ و حوصله ای سترگ داشت . انسان های بی جنبه و ناشکیبا را توانِ رفاقت و دوستی نیست !
خداوند برای بندگانش به حق رفیق اعلی ست او به همین نام هم در قرآن از خود یاد کرده است ،
خدا وقتی با کسی دوست می شود چون حضرت ابراهیم خلیل علیه السلام در همه جاده ها و چالش های زندگی یار و مدد کار او می شود و او را لختی به حال خود رها نمی کند .

شرح دعای ابوحمزه ثمالی/  سید حجت مهدوی سعیدی؛  * نهمین روز از ماه مبارک رمضان
بی وجه نیست که وجودِ نازنینِ پیامبر هماره در دعای قنوت خود از خدا مسئلت می نمود که او را به طرفه العینی به حال خود رها ننماید !
دمی در خود فرو رفتن خطر در آستین دارد !
ما بنحو اغلب در دوستی های خود از منطقِ داد و ستد بهره می گیریم و با همان چشم انداز و محاسبات مادی و عادی به دوستی با این و آن می نگریم و حتی در مقولاتِ ظریف و لطیفی چون دوستی نیز بازرگانانه تمشیت می نمائیم ،
در این‌ قطعه از دعا می خوانیم که خداوند بدون اینکه حاجت به دوستی ما داشته باشد و یا احیانا از آن فواید و عوایدی بر گیرد ، با ما عقد مودت می بندد و ما را به عجایبی در کمند مهر خود در می آورد.
پروردگار مهر آفرین چنان با روحیات مواج ما می سازد و در بارگاه خود بار ما را صمیمانه و‌ مشفقانه بر می گیرد که گویا ادنی شرارت‌ و معصیتی در کارنامه ما ندیده است ! ستاریّت او موجد بردباری اوست که گفت ، عجب صبری خدا دارد .
ستایش همهِ هستی صرفا سزای خداوندِ ودود است و بس.


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا