شناسه خبر : 90752
تاریخ ارسال : ۲۱ شهریور ۱۳۹۶ - ۵:۳۵ ب٫ظ

مدیران بومی یا مدیران غیر بومی!؟

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

چالش اصلی سیاست ورزی در ایران امروز نشناختن  امر صادق از امر کاذب است و چه آشوب ها که گاه از همین نشناختن ها متوجه ما می شود در جغرافیای سیاست باید توجه داشت که اصولا سیاست با «امر سیاسی» تفاوت بارز دارد،لذا نمیتوان و نباید این دو مقوله متفاوت و متمایز را ناشیانه یک کاسه نمود و یکسان گرفت!
امر سیاسی در ذات خود بنیادهای فلسفی و فکری را در آماج خود قرار می دهد و زیرساخت های سیاست ورزی را مورد واکاوی و نکته سنجی های خود قرار می دهد، بواقع همان چیزی که امروز در مباحث الهیات سیاسی فیلسوفانی چون کارل اشمیت بنحو کلاسیک مطرح است. سیاست در یک گزاره کوتاه سلیس و ساده به معنای «تدبیر نمودن» است.
وقتی از سیاست با این معنا سخن می گوییم، مرادمان تدبیر در اضلاع و ارکان راستین حکومت است. چنان که معلم اول ارسطو آورده است انسان جانوری سیاسی است پس نمی توان از سیاست ورزی غافل و آسوده بود و کار عظیم آنرا فرو نهاد.
بلکه برای قوام و دوام هر کاری بناچار باید سیاست و امر سیاسی را جدی گرفت و همه قوای ذهنی و عینی خود را در خدمت اثبات و اصلاح ساختارهای رموز و غموض آن گماشت.
سیاست مداری و سیاست ورزی منطقا از اصناف نظام مدیریتی هر جامعه ای محسوب می شود و از همان پارامتر و مولفه های متخذ و مقتبس از ساختار مدیریتی هر جامعه تبعیت می کند.اساسا این فرهنگ هر جامعه است که نحوه تامل نمودن بر اجزای حاکمیت مانند سیاست،اقتصاد، روابط بین الملل و… را در نهایت به ما دیکته و تحکیم می نماید،هیچ حاکمیتی به این لحاظ فاقد و فارغ از نوعی سیاست گرایی نبوده و نیست هرچند که سوء تدبیر حاکمان و عاملان مضایق و معاذیر فراوانی را برای او به بار آورد!
بهرحال به تعبیر حافظی«کار ملک است آنکه تدبیر و تامل بایدش» روایتی مستند در جوامع روایی شیعه و اهل تسنن از نبی مکرم اسلام با این مضمون نقل شده است که،من نسبت به امتم هرگز از فقر و استیصال مالی نمی هراسم اما از سوء تدبیر آنان در هراسم!
سیاست در جهان معاصر با ویژگی ها و پیچدگی های بسیار،البته معرفت و مهارت خاص خود را الزام و اقتضاء می کند،لذا نباید آن را خرد گرفت و زمام آن را به بهانه های واهی به اشخاص جاهل و کار ناآزمود سپرد!
می توان گفت در کشور و نظام بورکراتیک ما به وجه اغلبی و سیستمانیک پدیده گردش نخبگان رعایت نمی شود و افراد گاه همچنان به شکل توارث و تسلسل خانوادگی و قومیت گرایی تا دیر زمان بر مسند قدرت خود باقی می مانند و پرپیداست چنین اسکان و استقرار مداومی، گاه مظالم و مفاسدی جبران ناپذیر به دنبال خواهد داشت!
وقتی صاحب منصبی بر کاری گماشته می شود باید در درجه اول افراد پاک دست، صاحبنظر و مجرب را در خدمت دستگاه درآورد تا کارها بر مدار و قرار طبیعی خود جریان یابد و مردمان بر مسند آسایش و آرامش نشینند،طبعا ورود افراد خام،بی تجربه و گاه ویژه خوار در مناصب کلیدی که متاسفانه در طول این سالها به یک اپیدمی هولناک در آمده است،خطرات و خسارات فراوانی را نصیب نظام و انقلاب ما کرده است به تعبیر حکیم فردوسی:
سر ناکسان را برافراشتن
و ز آنان امید بهی داشتن
سر رشته خویش گم کردن است
به جیب اندرون مار پروردن است!

باید تفطن داشت که چگونه در سپهر سیاست مداری سر رشته کم و گم می شود!؟ علت جویی این ماجرا البته عرض عریضی دارد که استیفای آن در این یادداشت کوتاه مقدور نیست بنابراین تنها به یک مورد آن در اینجا اشاره می شود.
مثلا، گاه چگونه در ارتباط با انتصاب مدیران در کشورمان مباحث بیراهه و غلط افکنی مطرح می شود که راه را بر تصمیمات صواب می بندد و همه چیز را تا دیر زمانی مکدر و مشوه می کند! مانند اینکه همه مناطات و ملاکات به یکباره اسناد و ارجاع به بومی بودن فرد مدیر می شود!
گویا که اگر مدیری بومی به درآید با صاحب نفس مسیحایی و ید بیضایی خویش معجزاتی بر کیهان می زند
انصافاً،کیست که نداند همه ما از یک کشور و برخوردار از فرهنگ و تمدن ایرانی و اسلامی هستیم، همگی دغدغه و اهداف و اغراض مشترک و واحدی باخود بهمراه داریم.، لذا با این وصف و وضع، منطقا چندان مهم نیست که مدیران استان، به حتمیت و قطعیت بومی یا غیر بومی باشند!طرح چنین فرعیات و هفواتی ما را معطل خود نموده و حواسات ما را از توجه به مسایل حساس تر و حیات تری کشور باز نگه می دارد!
بلکه آنچه بالضروره دراین راستا بسی حایز اهمیت است این نکته بدیهی میباشد که مدیران ما بواقع واجد ویژگی ها و پرنسیب لازم و کافی برای اعمال مدیریت های کلان و استراتژیک در جایگاه رفیع خود باشند و بتوانند با حدّت ذهن و داشتن نقشه راه درست و هکذا بهرمنده ای از دستیاران و مشاوران هوشمند،در همدلی و همراهی با دولت مستقر و مهمتر از همه در جانبداری قولی و عملی از حقوق مشترک جامعه، از خود لیاقت،توانمندی و کارآمدی نشان دهند،حال اگر چنین صفات و سجایایی ناب و نادر در مدیری بومی فراهم آید باید به خود وبه او گفت، هوالمراد و نعم المطلوب و گرنه باید با آغوش باز در انتظار و استقبال مدیری نشست که واجد چنین نگاه بلند و حامل چنان اوصاف مسعودی باشد.

دکتر سید حجت مهدوی سعیدی (استاد انشگاه و فعال سیاسی)

اعتدال شمال :انتشار یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا