شناسه خبر : 168411
تاریخ ارسال : ۲۱ مرداد ۱۳۹۹ - ۸:۱۹ ق٫ظ

نویسنده فرانسوی: پاریس در جایگاهی نیست که به لبنان توصیه‌ای بکند

 به گزارش خط اعتدال ،  «رنو جرار» نویسنده و تحلیلگر نامدار فرانسوی در مقاله‌ای به انفجار مهب بیروت و شرایطی که لبنان در داخل و خارج به سر می‌برد پرداخت.

نویسنده فرانسوی: پاریس در جایگاهی نیست که به لبنان توصیه‌ای بکند

او در روزنامه فیگاروی فرانسه، نوشت که این انفجار یک تراژدی دیگری برای برای لبنان بود که قربانی بحران‌های سیاسی و مالی است. جرار همچنین گفت که مسئولیت این حادثه بر گردن حاکمیت لبنان است که نسبت به هشدارها در خصوص انبار حجم عظیمی از نیترات آمونیوم بی توجه بود.

این روزنامه‌نگار فرانسوی در ادامه تأکید کرد که دولت پاریس در این میان شایستگی ارائه توصیه به لبنان را ندارد، چرا که به گفته وی فرانسه خود قربانی انفجار نیترات آمونیوم در کارخانه‌ای در شهر «تولوز» در سپتامبر ۲۰۰۱ است. در این انفجار ۳۱ نفر جان خود را از دست دادند.

«رنو جرار» همچنین آتش‌سوزی شدید کلیسای نوتردام پاریس در آوریل ۲۰۱۹ را نیز یادآور شد.

با این حال وی مدعی شد که فرانسه این حق را دارد که در کمک به لبنان پیشگام باشد، چرا که به گفته وی این فرانسه بود که لبنان را از ویرانی‌های امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۲۰ بلند کرد. همچنین بخش قابل توجهی از نخبگان این کشور به فرانسوی صحبت می‌کنند.

این نویسنده فرانسوی سپس به ریشه بحران‌های سیاسی لبنان پرداخت و نوشت که از توافق نوامبر ۱۹۶۹ قاهره به این سو، لبنان به تدریج محل نفوذ و کشمکش کشورهای منطقه قرار گرفت تا جایی که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ این کشور طی یک جنگ داخلی محل درگیری نیابتی کشورهای مختلف بود.

به نوشته «رنو جرار» سیستم طائفی‌گری که در ابتدا خود را نمونه‌ای از عدالت و توازن و تسامح نشان می‌داد، به تدریج به سمی تبدیل شد که صدمه‌ای جدی به لبنان وارد کرد و مانع از دخالت‌های خارجی نشد.  حضور نظامی سوریه تا سال ۲۰۰۵ در لبنان، حملات مکرر رژیم صهیونیستی به لبنان و تلاش سعودی‌ها برای نفوذ در میان اهل سنت لبنان با بذل و بخشش فراوان نمونه‌‌هایی از این دخالت‌ها است.

جرارد در ادامه نوشت که با این وجود، لبنانی‌ها توانستند تا حد ممکن خود را از جنگ داخلی که در سال نهم خود به سر می‌برد، دور نگه دارند و به نوعی بیطرفی پیشه کنند، اما این کشور هنوز نتوانسته حاکمیت خود را به طور کامل برقرار سازد.

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه چهارشنبه هفته گذشته با ورود به لبنان در سخنانی مداخله‌گرانه، گفت که لبنانی‌ها باید هرچه سریعتر دست به اصلاحات سیاسی بزنند و در غیر این صورت خود وی طرحی را ارائه خواهد کرد. با این حال برخی منابع لبنانی نوشته‌اند که فرانسه طرحی برای لبنان ارائه نداده و اینکه گفته می‌شود پاریس خواستار تشکیل دولت وحدت ملی شده، درست نیست زیرا اینچنین دولتی باعث «کودتایی دیگر» خواهد شد. این منابع افزودند: فرانسوی‌ها از ایده دولت وحدت ملی به بهانه اینکه سخن ماکرون اشتباه ترجمه شده، عقب‌نشینی کردند.

انفجار مهیب سه‌شنبه هفته گذشته در بیروت که تا کنون ۱۶۰ کشته و بیش از ۶۰۰۰ زخمی برجای گذاشته، بعنوان یک کاتولیزور، بحران‌ سیاسی و اقتصادی لبنان را به سرعت به نقطه جوش نزدیک کرد و سرانجام «حسان دیاب» نخست‌وزیر لبنان شب گذشته مجبور به کناره‌‌گیری شد.

انتهای پیام

جرار» نویسنده و تحلیلگر نامدار فرانسوی در مقاله‌ای به انفجار مهب بیروت و شرایطی که لبنان در داخل و خارج به سر می‌برد پرداخت.

او در روزنامه فیگاروی فرانسه، نوشت که این انفجار یک تراژدی دیگری برای برای لبنان بود که قربانی بحران‌های سیاسی و مالی است. جرار همچنین گفت که مسئولیت این حادثه بر گردن حاکمیت لبنان است که نسبت به هشدارها در خصوص انبار حجم عظیمی از نیترات آمونیوم بی توجه بود.

این روزنامه‌نگار فرانسوی در ادامه تأکید کرد که دولت پاریس در این میان شایستگی ارائه توصیه به لبنان را ندارد، چرا که به گفته وی فرانسه خود قربانی انفجار نیترات آمونیوم در کارخانه‌ای در شهر «تولوز» در سپتامبر ۲۰۰۱ است. در این انفجار ۳۱ نفر جان خود را از دست دادند.

«رنو جرار» همچنین آتش‌سوزی شدید کلیسای نوتردام پاریس در آوریل ۲۰۱۹ را نیز یادآور شد.

با این حال وی مدعی شد که فرانسه این حق را دارد که در کمک به لبنان پیشگام باشد، چرا که به گفته وی این فرانسه بود که لبنان را از ویرانی‌های امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۲۰ بلند کرد. همچنین بخش قابل توجهی از نخبگان این کشور به فرانسوی صحبت می‌کنند.

این نویسنده فرانسوی سپس به ریشه بحران‌های سیاسی لبنان پرداخت و نوشت که از توافق نوامبر ۱۹۶۹ قاهره به این سو، لبنان به تدریج محل نفوذ و کشمکش کشورهای منطقه قرار گرفت تا جایی که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ این کشور طی یک جنگ داخلی محل درگیری نیابتی کشورهای مختلف بود.

به نوشته «رنو جرار» سیستم طائفی‌گری که در ابتدا خود را نمونه‌ای از عدالت و توازن و تسامح نشان می‌داد، به تدریج به سمی تبدیل شد که صدمه‌ای جدی به لبنان وارد کرد و مانع از دخالت‌های خارجی نشد.  حضور نظامی سوریه تا سال ۲۰۰۵ در لبنان، حملات مکرر رژیم صهیونیستی به لبنان و تلاش سعودی‌ها برای نفوذ در میان اهل سنت لبنان با بذل و بخشش فراوان نمونه‌‌هایی از این دخالت‌ها است.

جرارد در ادامه نوشت که با این وجود، لبنانی‌ها توانستند تا حد ممکن خود را از جنگ داخلی که در سال نهم خود به سر می‌برد، دور نگه دارند و به نوعی بیطرفی پیشه کنند، اما این کشور هنوز نتوانسته حاکمیت خود را به طور کامل برقرار سازد.

امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه چهارشنبه هفته گذشته با ورود به لبنان در سخنانی مداخله‌گرانه، گفت که لبنانی‌ها باید هرچه سریعتر دست به اصلاحات سیاسی بزنند و در غیر این صورت خود وی طرحی را ارائه خواهد کرد. با این حال برخی منابع لبنانی نوشته‌اند که فرانسه طرحی برای لبنان ارائه نداده و اینکه گفته می‌شود پاریس خواستار تشکیل دولت وحدت ملی شده، درست نیست زیرا اینچنین دولتی باعث «کودتایی دیگر» خواهد شد. این منابع افزودند: فرانسوی‌ها از ایده دولت وحدت ملی به بهانه اینکه سخن ماکرون اشتباه ترجمه شده، عقب‌نشینی کردند.

انفجار مهیب سه‌شنبه هفته گذشته در بیروت که تا کنون ۱۶۰ کشته و بیش از ۶۰۰۰ زخمی برجای گذاشته، بعنوان یک کاتولیزور، بحران‌ سیاسی و اقتصادی لبنان را به سرعت به نقطه جوش نزدیک کرد و سرانجام «حسان دیاب» نخست‌وزیر لبنان شب گذشته مجبور به کناره‌‌گیری شد.

انتهای پیام


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا