شناسه خبر : 179832
تاریخ ارسال : ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ - ۶:۵۱ ب٫ظ

 

مروری بر دعای ابوحمزه ثمالی /۹
مروری بر دعای ابو حمزه ثمالی / ۱۸

سید حجت مهدوی سعیدی :
اگر در یک‌پرسش کوناه پرسیده شود آدمی چرا و چگونه در صیدِ صیام می افتد و به انشائات و الزامات مترتب به روزه داری می پردازد ؟
باید گفت ، وی به سبب آنکه از پرتو ماه مبارک رمضان به صواب و ثواب نائل گردد ، هم در دنیا و هم در عقبی . به سلوک رمضانی می گرود .
در این راستا با یزید بسطامی می گوید ،
” هر که را ثواب خدای به فردا افتد خود امروز عبادت نکرده است که ثواب هر نَفَسی از مجاهدات در حال حاضر است ”
علقه و عقد قلبی از موجبات دینداری پویا و پایدار است .
احکام و اعیانِ مذهب و بلکه هر گونه تعبّد و تهجّدی در سرشت والای خود ، آزادی می خواهد و در این مسیر جبر بردار و تحکّمی نیست ! بلکه چنین امر استعلایی به صد شوق و ولع ، انگیزه و رغبت قلبی می خواهد
و پر پیداست که با اِعمال درشتی و تحکیمِ رعونت ، نمی توان جماعتِ مردم را وادار به نماز خواندن و روزه گرفتن و ایفای هر کار دینی و عبادی دیگر نمود ، چنین چیزی در هر شکلی از اشکال، فرض وقوع و بختِ ظهور ندارد ! آزادی فضیلت نخست و برتر است ،
الزام و اکراه در تکوین و تدوین تکالیف شرعی ، امری فوق طاقت بشری ست و در چنین وصف و وضعی منطقاً بر آن انتظار و اعتباری نیست ! نمی توان مردم را به قهر تازیانه بست و خست تا به هر ترتیب طوعاً و کرهاً روزه دار‌ باشند و…
طبعاً رفعت و رحمت و لطافت دین ، فی حد ذاته ، کره و گرانی را بر نمی دارد ، به تعبیر حافظی :

* تو نازک و طبعی و طاقت نداری
گرانی های مشتی دلق پوشان !
https://t.me/poish_andishe


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا