شناسه خبر : 182462
تاریخ ارسال : ۲۷ شهریور ۱۴۰۰ - ۹:۰۷ ق٫ظ

اقدام انقلابی دولت در واکسیناسیون عمومی/ توفیق در واکسیناسیون علیه کرونا چگونه به دست آمد؟

 اختصاصی خط اعتدال/ همه گزارش ها و اخبار حاکی از شدت گرفتن فرایند واکسیناسیون ایرانیان مقابل بیماری کرونا تا پایان سال حکایت دارد. اگر وعده ها محقق شود و فرایند واردات و تزریق واکسن با همین سرعت ادامه یابد، این امر را می توان نخستین دستاورد دولت سیزدهم دانست، دستاوردی که می تواند جان هزاران ایرانی را از مرگ بر اثر ابتلا به بیماری کووید۱۹ نجات دهد.

 

در همین رابطه، غلامحسین اسماعیلی رئیس دفتر رئیس جمهوری از واردات حدود ۱۰۰ میلیون واکسن تا پایان آبان امسال خبر داد و گفت که واکسیناسیون گسترده و مهار اپیدمی کرونا اولویت مهم دولت سیزدهم است.
اسماعیلی که در یازدهمین اجلاس شورای عالی نظام پرستاری در باغ موزه دفاع مقدس سخن می گفت، به تفاوت عملکرد دولت های دوازدهم و سیزدهم در زمینه تامین و تزریق واکسن هم اشاره کرد. او گفت: از ابتدای فعالیت دولت جدید و فقط از ابتدای شهریور تاکنون حدود ۳۰ میلیون واکسن کرونا وارد شده و تا پایان شهریور و فقط در همین ماه ۴۰ میلیون واکسن کرونا وارد کشور می شود.
این آمارها از این رو قابل توجه است که به گفته رئیس دفتر رئیس جمهوری، واکسیناسیون کرونا در کشور از ابتدای اسفند ۹۹ شروع شدبود، اما تا شهریور ۱۴۰۰ هستیم، هفت ماه گذشته است که از این ۷ ماه، فقط یک ماه و در واقع یک هفتم این زمان در دولت سیزدهم بوده است.
مطابق این تفکیک، می توان عملکرد دولت جدید در همین مدت کوتاه را نسبت به دولت گذشته مقایسه کرد، مقایسه ای که از اهتمام جدی دولت نسبت به تامین امنیت جانی و سلامت ایرانیان حکایت دارد. فرایندی که به گفته رئیس دفتر رئیس جمهوری، درصورت تداوم باعث خواهد شد تا چند ماه آینده حداقل ۷۰ درصد ایرانیان علیه کرونا واکسینه شوند.
تا اینجای کار، هم گزارش ها از رشد واردات و تزریق واکسن حکایت دارد و هم، همانگونه که اسماعیلی گفت، در چند ماه آینده ۷۰ درصد ایرانیان واکسینه خواهند شد. اما فارغ از این وضعیت و این چشم انداز، پرسش مهم تر این است که این امر چگونه اتفاق افتاد؟ یا به عبارت دقیق تر، چه اتفاقی افتاد که ناگهان قفل واکسیناسیون در کشور باز شد؟
به نظر می رسد نخستین پاسخ، انسجام در تصمیم گیری باشد. در دولت گذشته، مروری بر اخبار و گزارش ها نشان می داد که به رغم ایجاد ستاد ملی کرونا، اما عملا انسجامی در تصمیم گیری ها در زمینه تولید یا تامین واکسن وجود نداشت. شکاف هایی که میان وزارتخارجه دولت دوازدهم و وزارت بهداشت همین دولت وجود داشت و بارها هم رسانه ای شد، شاهدی بر فقدان انسجام در این زمینه است. گزارش ها نشان می دهد نه فقط میان وزارت بهداشت و خارجه بر سر تامین واکسن از خارج انسجام و وحدت وجود نداشت، بلکه حتی وزارت بهداشت نیز در هر مرحله، ساز متفاوتی را می زد و تصمیماتی به شدت متناقضی را اتخاذ یم کرد. زمانی این وزارتخانه بر تامین واکسن از محل تولیدات داخلی تکیه کرد، زمانی دیگر فرصت ها برای تامین واکسن ارزان یا حتی رایگان از کشورهایی چون چین را از دست داد و زمانی دیگر، تصمیم به مراتب بدتری گرفت و آن اینکه عملا روی درمان تکیه کرد، به جای اینکه بر پیشگیری تاکید کند. مجموعه این تناقضات و گرایش های متضاد در دولت گذشته، سبب افت شدید فرایند واکسیناسیون و عملا عقب ماندن ایران نسبت به کشورهای دیگر شود، عقب ماندنی که پیامدهای مخربی هم در افکارعمومی نسبت به کارآیی نظام تدبیر کشور داشت.
هرچند می توان ادعا کرد که دولتمردان دولت سیزدهم از تجربه شکست های دولت گذشته دست گرفته اند، اما اینکه در کمتر از یک ماه از فعالیت دولت جدید، تفاوت های جدی دیده شد، نشان می دهد که مساله چیزی فراتر از تجربه اندوزی است. به نظر می رسد کلید ماجرا در انسجام در تصمیم گیری است. به این معنی که شخص یا نهاد تصمیم گیری که باید میان نظرهای مختلف نهادهای درگیر با کرونا، حد میانه را برگزیند، عملا وارد فرایند تصمیم گیری شده است تا بتواند همه مجموعه های نظام اجرایی کشور را در یک مسیر به خط کند. به همین دلیل امروز دیگر خبرهای متناقض از وزارت بهداشت یا خارجه نمی شنویم و همه اظهارنظرها در این زمینه ها در یک راستا قرار دارد.
مساله دیگری که برای شتاب گرفتن واکسیناسیون در کشور می توان به آن اشاره کرد، رفع شدن زمینه های تعارض منافع در زمینه مقابله با کرونا است. می دانیم که برخی از مسئولان عالی رتبه وزارت بهداشت دولت سابق، چه در زمینه تولید و تامین واکسن و چه در تهیه داروهای مقابله با کرونا، دارای منافعی بودند که این منافع، در تعارض با منافع عمومی و کلی کشور قرار داشت. به همین دلیل بود که تصمیمات آنان در نهایت نتوانست کمکی به مهار این بیماری مهلک بکند، بلکه هم هزینه های مادی و هم هزینه های معنوی، به ویژه در زمینه تخریب افکارعمومی نسبت به نظام تدبیر کشور بر جای گذاشت.
امروز با از بین رفتن زمینه های این تعارض منافع، تعارض میان نظام تصمیم و تدبیر و نیازهای کشور نیز از میان رفته است. زیرا امروز کسی که باید برای تامین واکسن تصمیم بگیرد، خود نفعی در تولید و فروش داروهای کرونا ندارد تا به جای واردات واکسن، بر واردات دارو یا خرید آن تاکید کند.
در کنار انسجام در تصمیم گیری، یا برچیده شدن زمینه های تعارض منافع، نباید از یاد برد که اهتمام اشخاص و افرادی که در دولت حضور دارند نیز موثر است. ما معمولا در تحلیل و بررسی ساختارهای اجرایی و سیاسی صرفا به سازوکارها توجه می کنیم و از نقش و اهمیت افراد غفلت می کنیم.
اینکه رئیس دولت سیزدهم،پس از تجدید میثاق با آرمان های امام راحل در نخسین روز کاری خود، به دیدار کارکنان غسالخانه (مجتمع عروجیان) بهشت زهرا(س) رفته، یا در نخستین سفر استانی خود به اهواز، ابتدا به بیمارستان رازی، محل اصلی مراقبت و درمان بیماران کرونایی رفته، نشان می دهد که رئیس دولت، به عینه و از نزدیک با عمق مساله کرونا آشنا است. یک دلیل انسجام در تصمیم گیری، همین آشنایی رئیس دولت است. زیرا وقتی سایر ارکان دولت در حضور او درباره کرونا اظهارنظر می کنند، او می تواند با تکیه بر واقعیت هایی که خود لمس کرده است، بهترین گزینه را روی میز تصمیم گیری بگذارد.
به هر رو، مجموعه این شرایط باعث شده است که دولت آیت الله رئیسی، نخستین اقدام عملی و انقلابی خود را در زمینه واکسیناسیون علیه کرونا بردارد، البته به شرط آنکه وعده ها محقق شده و فرایند واردات و تزریق واکسیناسیون با همین سرعت و شدت جریان یابد.


اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا