شناسه خبر : 123881
تاریخ ارسال : ۲۸ مهر ۱۳۹۷ - ۰:۱۴ ق٫ظ
غلامعلی جعفرزاده

FATF و شروط سلبی و ایجابی بهبود شرایط

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

همین که ایران به همراه کره شمالی تنها دو کشوری هستند که هنوز شروط FATF را نپذیرفته و عضو هیچ کدام از سازمان‌های آن نیستند، بخوبی نشان می‌دهد که ما از این منظر تا چه اندازه در دنیا در موقعیت یک «استثنا» قرار گرفته‌ایم. هر استثنا بودنی می‌تواند خوب یا بد باشد و از قضا اینجا مستثنی بودن کشورمان برای ما بسیار بد و منفی است.
دیر زمانی است که وقت آن رسیده که ایران در حوزه روابط بین‌الملل خود را به جای یک بازیگر خاص در برخی زمینه‌ها به بازیگر عادی تبدیل کند چرا که این خاص بودن در دنیای کنونی در مواردی به نفع ما نیست، هر چند در موارد دیگری هم ماهیت و شخصیت نظام سیاسی ماست که قابل کنار گذاشتن و چشم‌پوشی نمی‌باشد.
عمده مخالفت مخالفان FATF با این موضوع این است که پذیرش این شروط اوضاع را برای ما بهتر نخواهد کرد. این حرف کاملاً درست و بجایی است. نه فقط آنها، بلکه موافقان FATF و حتی مقامات دولتی هم معترف هستند که پذیرش لوایح چهارگانه الزاماً به بهتر شدن اوضاع اقتصادی ما نمی‌انجامد. اساساً این اصلی‌ترین محور دفاعیات آقای ظریف از لایحه CFT بود. موافقان این لایحه هم به شکل مشخص و روشنی نه برای بهتر شدن اوضاع بلکه برای امیدوار ماندن به بهبود شرایط به آن رأی دادند.
اقتصاد کشور ما هم اکنون مانند موجودی است که پشت درهای برخی موانع و مهم‌ترین آنها یعنی FATF مانده است. قبول شرایط FATF هر چند به معنای باز شدن این درهاست اما این وضعیت مترادف با رد شدن ما از آن در نیست. به عبارتی هر چند برای عبور از این «در» ما قبل از هر چیز نیازمند گشوده شدن آن هستیم اما بعد از گشوده شدن هم باید توان حرکت و عزم عبور از آن را داشته باشیم. بدون داشتن این عزم و توان دل بستن به عبور از این در کار بی سرانجامی است.
در واقع موضوع این گونه است که ما باید اثر و عملکرد FATF را یک دیدگاه سلبی ببینیم و نه ایجابی. بخش ایجابی ناظر به بهبود شرایط اقتصادی کشور برعهده خود ماست و بخش سلبی آن در اختیار عواملی چون FATF. اگر مشخص‌تر بخواهیم سخن بگوییم ماجرا به این شکل است که ورود ما به منطقه عادی و سبز FATF الزاماً به معنای جذب سرمایه در کشور نیست. برای جذب این سرمایه هر چند باید پالس‌های مثبت FATF را داشته باشیم اما در نهایت شرایط داخلی و نوع مناسبات اقتصادی خود ماست که تعیین کننده میزان جذب سرمایه و پویایی اقتصاد است.
بالعکس اما توصیه منفی FATF برای عدم همکاری با کشورمان و قرار گرفتن ایران در لیست سیاه این گروه به آن معناست که حتی بانک‌ها و مؤسسات کشورهای دوست هم از همکاری با ما سر باز خواهند زد. این همان واقعیتی است که باید درباره FATF گفته شود. همان گونه که درباره برجام هم چنین بود.
کوتاه سخن این است تا مادامی که ما شرایط داخلی خود را برای جذب سرمایه برای توسعه اقتصادی و ایجاد همکاری‌های جدید آماده نکنیم، نه با یک FATF بلکه با هزار تای آن هم اتفاقی برایمان رخ نمی‌دهد و همچنین اگر تمام شرایط برای توسعه ما در داخل مهیا باشد، اما FATF به دیگر کشورها عدم همکاری با ما را توصیه کند باز هم بهبود شرایط اقتصادی برای کشورمان یک آرزو خواهد بود. با این تعاریف بهتر است مخالفان این موضوع به جای خلاصه کردن مسائل تصویری واقعی‌تر و جامع‌تر عوامل مؤثر در تغییر شرایط اقتصادی کشور را ارائه کنند.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

اخبار مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کليه حقوق اين سايت متعلق به پایگاه خبری تحلیلی خطِ اعتدال بوده و استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلا مانع است.

بالا